Verhalen die zijn ontstaan tijdens onze duikweek in Sharm el Sheikh.
Sharm el Sheikh – Rode Zee
Het was best spannend om onze vrienden weer te zien. We hadden elkaar pas op de Filipijnen leren kennen en gingen nu voor het eerst samen op reis. Alsof de Filipijnen nog helemaal niet zo lang geleden was, klikte het vrijwel meteen weer. Vanaf dat moment voelde deze reis anders: minder gepland, meer samen. Ook met de rest van de groep was er snel een klik, wat de toon direct zette.
De aankomst in Egypte was intens. De douane was chaotisch en onbeschoft, het wachten eindeloos. Daarna volgde nog meer wachten op de transfer, terwijl we voortdurend in het Russisch werden aangesproken. Voor ons vooral iets om zo snel mogelijk achter ons te laten en door te gaan richting Sharm el Sheikh.
We verbleven in een groot resort in Nabq Bay, net buiten Sharm. Goed onderhouden en met prima bungalows, maar verder totaal niet ons soort plek. All-inclusive, massaal en vrijwel uitsluitend Russisch publiek. Gelukkig waren we met onze eigen groep, en dat maakte het verschil.
White Knight, Tiran & Ras Mohammed
We begonnen bij White Knight Bay met de gebruikelijke check dives. Dat leverde een licht absurd moment op, toen onze gids ons vroeg of we eerst een paar basisoefeningen wilden doen om te bepalen of we wel konden duiken.
De dagen daarna gingen we met de boot richting Tiran Island. Jackson Reef, Gordon Reef en Ras Bob boden precies waar we voor kwamen: veel leven, kleur en constante beweging onder water. Grote scholen vis, overal activiteit, en dat typische Rode Zee-gevoel waarbij je blijft kijken.
Ras Mohammed National Park maakte diepe indruk. Riffen vol leven, helder water en duiken waarbij je aandacht steeds weer wordt getrokken. Een octopus, een grote murene, een crocodile fish — het ene moment rustig, het volgende moment vol actie.
Witpunt rif haaien
Halverwege de week viel één van onze reisgenoten uit met een oorontsteking, waardoor we met een kleinere groep verder doken. Bij Gordon Reef zijn we bewust dieper gegaan, op zoek naar white tip haaien. Op zo’n 35 meter vonden we ze uiteindelijk: vier stuks. Schuw en snel weer weg, maar precies waar we op hoopten na een paar dagen zonder haaien.
Dahab & afsluiting
De laatste duikdagen sloten we af bij de Blue Hole en The Canyon. Twee totaal verschillende locaties, elk met een eigen sfeer en dynamiek. Na de laatste duiken nam onze duikgids Hani ons mee naar een lokaal visrestaurant in Dahab. Simpel, lokaal en een fijne afsluiting van de week.
Dit was onze eerste reis naar Egypte. De reis voelde anders dan eerdere trips. Niet alleen door het duiken, maar vooral doordat we dit samen deden met vrienden die we eigenlijk pas kort kenden, maar waarbij het meteen klopte. Spontaan, ontspannen en vooral veel gelachen — boven én onder water.
En één dag week duidelijk af van dat ritme.
