Verhalen die zijn ontstaan tijdens onze duikweek in Bohol.
Aankomst op Panglao, Bohol
Na Malapascua reisden we door naar Panglao, met de auto via Cebu en de ferry. Het was weer een echte reisdag: wachten, drukte, koffers, mensen die onderweg waren voor de feestdagen. Terwijl we wachtten, viel vooral op hoe het alledaagse hier gewoon doorgaat — zelfs bij de terminal, waar mensen zich lieten masseren op stoelen langs de kant.
In de avond checkten we in bij het resort en liepen we even langs de duikschool. We huurden een scooter, wat ons meteen wat extra bewegingsvrijheid gaf. Panglao maakte direct een andere indruk dan de vorige plekken: meer resorts, meer promenade, meer leven. Het voelde een beetje als de Filipijnse variant van Kuta, maar dan met een eigen karakter.
Die eerste avond hielden we het rustig. Morgen gingen we weer het water in.
Duiken rond Panglao
De dagen daarna stonden vooral in het teken van duiken. De organisatie was prettig en de afstemming met de gids verliep soepel, waardoor de aandacht onder water kon blijven waar die hoort: bij wat er te zien was.
We doken op verschillende locaties rond Panglao en bij Pamilacan. Driftduiken met stroming hoorden daar soms bij, maar het tempo voelde vertrouwd. Onder water kwamen we opnieuw veel schildpadden tegen, frog fish, verschillende zeeslangen en zelfs een zeldzame gele murene.
Ook een nachtduik stond op het programma. Nachtduiken blijven bijzonder: ander licht, ander gedrag en een sfeer die zich moeilijk laat vergelijken met overdag. Het blijft een onderdeel van een duikreis waar we altijd naar uitkijken.
Tussen de duiken door
Tussen de duiken door verkenden we het eiland. Met de scooter reden we naar Camugao Waterfall en bezochten we de Filipijnse variant van Madurodam. Geen grootse hoogtepunten, maar leuke uitstapjes die het tempo uit de dagen haalden.
’s Avonds werd Alona Beach steeds levendiger richting Kerst. We bleven er regelmatig hangen voor een diner of een drankje en sloten Kerstavond af met een gezellig etentje met mensen die we tijdens het duiken hadden leren kennen.
De laatste duiken
Langzaam merkten we dat het einde van de vakantie naderde. We deden het iets rustiger aan en kozen op een dag bewust voor twee duiken in plaats van drie of vier. Dat bleek een goede keuze, zeker toen het later begon te regenen en niet meer stopte.
Bernie, onze gids, hield goed rekening met hoe de duiken liepen en paste zich daar rustig op aan. Het soort details dat nauwelijks opvalt, maar wel bijdraagt aan een ontspannen dag.
De laatste duiken maakten we bij Pamilacan. Een passende afsluiting, met opnieuw grote schildpadden en een laatste blik op de onderwaterwereld waar deze reis om draaide.
Laatste dag op Panglao
De laatste dag op Panglao begon rustig. We hingen wat rond op het strand en waren ergens gestopt voor de lunch. ’s Avonds wilden we nog één keer Thais eten. Pad Thai, Massaman en papajasalade — een fijne manier om de dag af te sluiten.
Daarna maakten we nog een korte wandeling langs het strand, deden een drankje bij onze vaste stek en gingen op tijd naar bed. De volgende dag moesten we weer lang stilzitten.
De ochtend van vertrek begonnen we met het inpakken van de koffers en een laatste ontbijt in het resort. Daarna nog de scooter inleveren en met de shuttle naar de haven van Tagbilaran.
De dag ervoor was er nog onrust geweest rond de ferry tickets. Omdat we vooraf hadden geboekt, hadden we de vouchers al moeten ontvangen, maar tot de avond ervoor was er niets binnengekomen. Laat op de avond kwam het bericht dat de boeking niet meer mogelijk was en dat we ons geld terug zouden krijgen. Met volle ferries door de feestdagen en een vlucht die dezelfde dag vertrok, was dat geen ideaal moment.
Gelukkig hadden we hier al rekening mee gehouden. De eigenaar van het resort regelde andere tickets voor ons, waardoor alles alsnog soepel verliep. Goede service, geen stress. Reizen door Azië blijft altijd verrassingen opleveren!
