Verhalen die zijn ontstaan tijdens onze duikweek in Malapasqua.
Aankomst op Malapascua & eerste indruk
Na El Nido reisden we door naar Malapascua. De aankomst was eenvoudig: boot, resort, koffers neerzetten. Tussen aankomst en de eerste duik zat slechts een paar uur. Geen uitgebreide verkenning, maar direct door.
Het eiland zelf voelde rustig en overzichtelijk. Klein, zonder veel afleiding. We checkten in, liepen langs de duikschool en maakten ons klaar voor wat zou komen.
De eerste duikschool maakte aanvankelijk een prima indruk. Het resort was netjes, het personeel vriendelijk en het materiaal lag klaar. Onze eigen spullen konden veilig worden opgeborgen en er werd voorgesteld om meteen die avond een duik te maken.
Tijdens de briefing begonnen echter al de eerste vraagtekens te ontstaan. De uitleg was rommelig en onduidelijk. Dat hoeft niet meteen een probleem te zijn, maar onder water bleek al snel dat het niet bij onhandigheid bleef.
Duikers botsten tegen elkaar, signalen werden gemist en de gids hield geen overzicht over de groep. De gids ging vervolgens zonder controle richting de oppervlakte, terwijl er onder andere een beginnende duiker bij de groep was.
Dit was geen situatie die mogelijk onveilig was — dit was onveilig!
Besluit
Terug op de boot keken we elkaar aan en konden we er, ondanks alles, om lachen. Soms is dat de enige manier om spanning los te laten. Maar inhoudelijk was de beslissing al genomen.
Terug bij de duikschool heb ik duidelijk aangegeven dat dit voor ons niet acceptabel was. We hebben ons geld teruggevraagd en besloten geen enkele duik meer met deze school te maken.
Dat kostte ons een dag duiken, maar het gaf ook helderheid.
Nieuwe start
Via via kwamen we in contact met een Française, eigenaresse van een andere duikschool op het eiland. Met haar hebben we de dagen daarna gedoken — en dat maakte een wereld van verschil.
De organisatie klopte, de briefings waren duidelijk en onder water was er rust en overzicht. Op de eerste duikdag met deze duikschool hebben we al gezien waarvoor we naar Malapascua waren gekomen: de Thresher sharks.
Vroeg in het water, rustig wachten, en dan die karakteristieke silhouetten die vanuit het blauw verschijnen. Soms dichtbij, soms weer weg. Geen spektakel, maar een indrukwekkende en serene ervaring.
Typhoon pauze
Tussen de eerste en tweede duikdag volgde een tyfoonwaarschuwing. De omstandigheden maakten duiken die dag onverstandig, dus bleef het bij een pas op de plaats. Achteraf gezien geen probleem: we hadden de Thresher sharks al gezien en konden het eiland even zonder planning ervaren.
Op de tweede duikdag met de nieuwe duikschool waren de omstandigheden goed. Het zicht was prima, het weer stabiel en de duiken ontspannen. We maakten meerdere duiken en konden ons volledig richten op wat er onder water te zien was, zonder afleiding of spanning.
Malapascua liet zich hier van zijn goede kant zien.
Afronden
Malapascua begon anders dan verwacht, maar dat had niets met het eiland te maken. Met een andere duikschool kwam het ritme snel terug en volgden er mooie duiken en bijzondere ontmoetingen onder water.
Uiteindelijk hebben we hier de duiken gemaakt waarvoor we naar Malapascua kwamen.
Onder water bij Malapasqua
